แปลง ฟาเรนไฮต์ to เซลเซียส
ฟาเรนไฮต์
มาตราฟาเรนไฮต์ (fɑːr>ənhaɪt) เป็นมาตราวัดอุณหภูมิที่อ้างอิงจากมาตราที่เสนอในปี 1724 โดยนักฟิสิกส์ Daniel Gabriel Fahrenheit (1686–1736) ใช้ องศาฟาเรนไฮต์ (สัญลักษณ์: °F) เป็นหน่วย มีหลายเรื่องเล่าว่าเดิมทีเขากำหนดมาตราของเขาอย่างไร จุดกำหนดล่าง 0 °F ถูกกำหนดให้เป็นอุณหภูมิเยือกแข็งของสารละลายน้ำเกลือที่ทำจากส่วนผสมเท่า ๆ กันของน้ำแข็ง น้ำ และเกลือ (แอมโมเนียมคลอไรด์) จุดจำกัดอื่น ๆ ถูกกำหนดเป็นจุดเยือกแข็งของน้ำแข็ง (32 °F) และค่าประมาณที่ดีที่สุดของอุณหภูมิร่างกายมนุษย์โดยเฉลี่ย (96 °F ต่ำกว่าค่าปัจจุบันประมาณ 2.6 °F เนื่องจากการนิยามมาตราใหม่ในภายหลัง) ปัจจุบันมาตรานี้มักถูกกำหนดโดยจุดตรึงสองจุด ได้แก่ อุณหภูมิที่น้ำแข็งตัวเป็นน้ำแข็งถูกกำหนดให้เป็น 32 °F และจุดเดือดของน้ำถูกกำหนดให้เป็น 212 °F ซึ่งห่างกัน 180 °F ตามที่กำหนดที่ระดับน้ำทะเลและความดันบรรยากาศมาตรฐาน
เซลเซียส
มาตราเซลเซียส หรือที่รู้จักในชื่อ มาตราเซนติเกรด เป็นมาตราวัดอุณหภูมิ ในฐานะหน่วยอนุพัทธ์ SI จึงใช้กันทั่วโลก อย่างไรก็ตาม ในสหรัฐอเมริกา บาฮามาส เบลีซ หมู่เกาะเคย์แมน และไลบีเรีย ยังคงนิยมใช้มาตราฟาเรนไฮต์สำหรับการวัดอุณหภูมิในชีวิตประจำวัน องศาเซลเซียส (สัญลักษณ์: °C) สามารถหมายถึงอุณหภูมิเฉพาะจุดบนมาตราเซลเซียส หรือหน่วยที่บ่งบอกผลต่างระหว่างสองอุณหภูมิหรือค่าความไม่แน่นอน ตั้งชื่อตามนักดาราศาสตร์ชาวสวีเดน Anders Celsius (1701–1744) ผู้พัฒนามาตราวัดอุณหภูมิที่คล้ายกัน ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ Anders Celsius ในปี 1948 หน่วยนี้เคยถูกเรียกว่า centigrade จากภาษาละติน centum ซึ่งหมายถึง 100 และ gradus ซึ่งหมายถึงขั้น